KARDIOLOGIA

Zabiegi w komorze hiperbarycznej dotleniają cały organizm, na czym korzystają wszystkie tkanki i narządy. Szczególnie istotne zmiany można zauważyć u osób ze schorzeniami kardiologicznymi. Przy dłuższym niedotlenieniu dochodzi do zaburzenia homeostazy. Zaczynają się gromadzić wolne rodniki tlenowe, a błony komórkowe ulegają zniszczeniu. Dzięki tlenoterapii hiperbarycznej do tkanek dociera zwiększona ilość tlenu, co poprawia ich funkcjonowanie. Zastosowanie terapii hiperbarycznej sprawdza się w leczeniu chorób kardiologicznych m.in.:
  • chorobie wieńcowej,
  • miażdżycy,
  • nadciśnieniu tętniczym,
  • zaburzeniach lipidowych.
Tlenoterapia hiperbaryczna nie tylko wspomaga pracę zdrowego serca, ale także poprawia efekty leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego. Zwiększa dopływ tlenu do serca pomagając przywrócić krążenie w obszarach z zakrzepami, oraz zapobiega uszkodzeniom i atakom mięśnia sercowego, m.in. u osób z zespołem wieńcowym.
Tlenoterapia hiperbaryczna w rehabilitacji kardiologicznej:
  • dostarcza tlenu, który odżywia, leczy i pomaga w przywróceniu krążenia w tym obszarze,
  • ogranicza powikłania sercowo-naczyniowe,
  • wzmacnia oraz zwiększa elastyczność naczyń krwionośnych i rozrzedza krew, dzięki czemu następuje lepsze ukrwienie wszystkich tkanek i narządów,
  • zwiększa dopływ tlenu do serca i dzięki temu skutecznie zapobiega uszkodzeniom mięśnia serca i atakom serca m.in. u osób z zespołem wieńcowym.
Dzięki tlenoterapii zwiększa się ilość tlenu w komórkach, zmniejszają się dolegliwości bólowe, a lepiej dotlenione komory serca zaczynają sprawniej pracować. Przy regularnym dostarczaniu tkankom dodatkowych porcji tlenu arytmia zmniejsza się lub całkowicie znika.

10-30 ZABIEGÓW

CODZIENNIE LUB CO 2 DZIEŃ, ABY SKUTECZNIE WSPOMÓC REHABILITACJE PO ZAWALE LUB UDARZE.

CENNIK
UMÓW SIĘ NA WIZYTĘ

BADANIA NAUKOWE

1993

Przeprowadzono doświadczenie na 90 królikach i 30 szczurach w celu porównania wpływu różnych reżimów hiperbarii tlenowej (HBO) (ciśnienie tlenu: 3 ata, 2 ata, mieszanina tlenowo-powietrzna: odpowiednio 3 ata i 1 ata) na stan morfofunkcjonalny nienaruszonego i niedokrwionego mięśnia sercowego z eksperymentalnym zawałem. Metoda histoautoradiograficzna z użyciem 3H-tymidyny i 3H-urydyny, prekursorów syntezy kwasów nukleinowych, okazała się dobrym kryterium żywotności i aktywności procesów regeneracyjnych w kardiomiocytach w strefach okołozawałowych i martwicy odległych serca. Najlepszy efekt osiągnięto stosując reżim HBO z ciśnieniem tlenu 2 ata, najbardziej szkodliwy efekt – mieszanina tlenu (3 ata)-powietrza (1 ata). Stosowanie HBO zapobiegło rozwojowi ognisk martwicy i zmian dystroficznych w małżowinach usznych.

link 

1985-1998

Siedemnastu pacjentów było leczonych w latach 1985-1998. Ośmiu pacjentów, doświadczyło całkowitego wyzdrowienia neurologicznego.  Wszystkich 5 pacjentów, którzy byli leczeni w ciągu 3 godzin od operacji i 50% (2 z 4 pacjentów) pacjentów leczonych 3 do 5 godzin po operacji doświadczyło pełnego wyzdrowienia neurologicznego. Z opóźnieniem od 9 do 20 godzin tylko u 1 z 8 pacjentów nastąpił pełny powrót do zdrowia neurologicznego. Stwierdzono, że związek między wynikiem a opóźnieniem leczenia jest statystycznie istotny. Tlenoterapię hiperbaryczną należy zastosować jak najszybciej po masywnym tętniczym zatorze powietrznym podczas operacji serca. 

link 

2010

Udar mózgu pozostaje rzadkim, ale istotnym powikłaniem operacji kardiochirurgicznej. Celem niniejszego przeglądu retrospektywnego było zbadanie wyników 12 takich pacjentów leczonych w oddziale hiperbarycznym Christchurch Hospital oraz ocena bazy dowodowej dla zastosowania tlenoterapii hiperbarycznej w tej sytuacji. omimo opóźnień do 48 godzin po zabiegu chirurgicznym przed wdrożeniem tlenoterapii hiperbarycznej, 10 z 12 pacjentów przeszło pełne neurologiczne wyzdrowienie lub pozostawiono je z łagodnymi objawami resztkowymi, a dziewięciu powróciło do poprzedniego poziomu opieki. Istnieje niewiele danych prospektywnych w tym zakresie, ale w oparciu o solidne zasady patofizjologiczne i doświadczenie kliniczne uważamy, że pacjenci po udarze po operacji kardiochirurgicznej powinni być uwzględnieni w hiperbarycznej terapii tlenowej.

link 

2016

Mężczyzna w wieku 35 lat został przyjęty na oddział intensywnej opieki medycznej (OIOM) w celu leczenia pooperacyjnego po umieszczeniu na pomostowaniu krążeniowo-oddechowym (CPB) w celu elektywnego zamknięcia ubytku w przegrodzie międzykomorowej i walwuloplastyki aorty. Pacjent początkowo miał patologicznie późne wybudzenie i został ekstubowany 17 godzin po przyjęciu. Neurologiczny stan kliniczny po ekstubacji wykazywał globalną afazję, spowolnienie umysłowe i dezorientację czasowo-przestrzenną. Łącznie pacjent otrzymał 7 sesji HOT w ciągu 6 dni. Wykazał pełną regenerację neurologiczną po 4 tygodniach i GOS (Glasgow Outcome Scale) 5 na 5, nawet po długim opóźnieniu w początkowym leczeniu.

link